|
Invloed van Sportkleding |
|
In de maatschappij is iedereen zich van dit verschijnsel daarentegen wel bewust, maar in de sport...? Een politieagent voelt zich in uniform anders dan in zijn burgerkleding. De bouwvakker voelt zich in zijn driedelig grijs anders dan op de steigers. Er gaat dus iets uit van kleding dat stemmingbepalend is op de drager ervan. Er wordt door veel sporters te weinig bij stilgestaan, alleen individuele topsporters zijn hier de uitzondering op de regel. Er zijn sporters die in dezelfde kleding waarin zij trainen, ook in wedstrijden uitkomen, wel gewassen uiteraard. Het wedstrijdleven gaat (moet gepaard gaan) gepaard met zelfbeïnvloeding en al wat daartoe kan bijdragen dien te worden gebruikt. Het hebben van een speciaal wedstrijdtenue draagt daar aan bij. Het past bij de sfeer van het bijzondere. Spelers hechten zich vaak aan hun officiële tenues. Ik zal dat met een paar voorbeelden bij de pupillen illustreren. Situatie een: Wij moeten een wedstrijd spelen op kunstgras, iets dat we nog nooit hebben gedaan. Om de jongens goed voorbereid te laten beginnen, geven we de tip om sportschoenen aan te trekken ipv voetbalschoenen. Ook adviseren we (het was toch in de winter) een trainingsbroek of maillot onder de korte broek te dragen. Nu hadden we vlak voor de wedstrijd een speler tekort. Snel iemand van ander team erbij geregeld. In de kleedkamer barstte onze redder in nood in huilen uit. Hij kroop weg bij zijn moeder. Hij wilde niet meer meevoetballen. Hij wilde geen trainingsbroek aan en al helemaal geen sportschoenen. Deze jongen kwam al in een voor hem vreemde omgeving. Nu moest hij ook nog andere kleding aan dan normaal en dan ook nog eens zonder zijn eigen vertrouwde voetbalschoenen. Hij raakte hierdoor helemaal van slag. Nadat hij wat gekalmeerd was heeft hij uiteindelijk toch meegedaan, maar zonder trainingsbroek. In officieel tenue, en met zijn eigen vertrouwde voetbalschoenen.Situatie twee: Bij een onderlinge oefenwedstrijd tegen een eigen verenigingsteam wordt er bar slecht gevoetbald. De tegenstander loop rond in het officiële clubtenue, en het andere team voetbalt met een rood hesjes. Toen ik in de rust vroeg waarom er zo slecht gepast werd kreeg ik een duidelijk antwoord: Ik raak steeds in de war, normaal speel ik de bal altijd naar de gele shirts, en nu is dat de tegenpartij... Daar had ik nog niet bij stilgestaan. De tegenstander speelde, omdat het onderling oefenwedstrijd betrof, in 'ons' eigen officiële clubtenue. Dat bracht ze danig van de wijs. Zomaar twee voorbeelden uit de praktijk. Nog een voorbeeld uit de betaalde voetballerij. Ondanks de commercie besloot Manchester United nog niet zo lang geleden het grijze uittenue te verwijderen. Grijs is geen 'harde agressieve' kleur. In deze kleuren werden alleen maar slechte resultaten behaald. In de rode shirts behaalde precies dezelfde spelers wel goede resultaten. Zelfs bij een club als Manchester wijkt dan het commerciële belang even voor het sportieve belang. Ook keepers hebben veel op met kleding en kleuren. Een keeper kan met een stoere houding al veel respect afdwingen bij de tegenstander. Een korte broek in plaats van een lange broek kan daartoe al bijdragen. Hoe koud ook, de keeper staat er in korte broek! Verder is het niet toevallig dat veel keepers witte kousen dragen. Dat straalt autoriteit uit. Het imponeert de tegenstander. Het imitatiegedrag van kinderen en het identificatiegedrag van supporters speelt bij de clubs ook een belangrijke rol. Bij de club willen horen. Daar kan een trainingspak ook toe bijdragen. Dan hebben we het aspect van personificatie met topvoetballers dmv shirts met hun namen op de rug nog buiten beschouwing gelaten. De fanshops zijn zo gek nog niet... |