Iedere week schrijft Youp van 't Hek in het Vara TV Magazine een kort stukje. Dit wordt altijd vergezeld met een foto van Bob Bronshoff. De vaste rubriek in de gids heet Bob & Youp. April 2004 viel mijn oog op dit stukje:
Natuurlijk heb je de Ronaldo’s, Ronaldinho’s en Van Nistelrooyen. Natuurlijk schalt in juni de EK uit miljoenentelevisies. Natuurlijk willen we alles weten van de Beckhammetjes en andere goden. Maar wat is nou echt leuk aan voetbal? Het spelletje zelf. De straat. Het strand. Het achterafveldje. Elf tegen elf is goed. Maar vier tegen vier mag ook. Eerst poten, dan kiezen. Of je nou op een Italiaans strand ligt, door een Braziliaanse sloppenwijk slentert of een gazonnetje in Bloemendaal ziet: er wordt gevoetbald. Op heuse kicksen, afgetrapte schoenen of gewoon blote voeten. Op die veldjes wordt nog gedroomd. Jongetje scoort, doet zijn ogen dicht en hoort een uitzinnig Bernabeu, een kokend San Siro of een knetterende Kuip. Ze houden hun ogen zo lang mogelijk dicht. Afgelopen zomer in Italie. Mijn zoon is in een dorp in Lazio. Spreekt geen Italiaans. Jongens hebben een bal en vragen of hij meedoet. Gebarentaal. Blindelings vinden ze elkaar, of lachen om de misverstanden. Het wordt 3-3.
Voetbal. Niet uit te leggen. Het spelletje. Het potje. Het plezier. Zelf denk ik vaak aan de koortsige partijtjes in mijn jeugd. Bij de Vijver van Vlek in Naarden. Moeder moest tien keer roepen dat we gingen eten. Eerst het potje afmaken. Meteen na school naar het veldje. Woensdagmiddag was het walhalla. Hoe lang hou je het vol? Drie weken geleden zag ik een veteranenwedstrijd. Kale buiken ploegden over het veld. Op een gegeven moment maakten ze ruzie met de scheids over wel of geen buitenspel. Ik stond zacht te lachen met de autosleutels in mijn hand. Moest eigenlijk weg, maar bleef een half uurtje langer hangen. Voetbalgeluk! Niet uit te leggen.Gepubliceerd in Vara tv Magazine 15, april 2004
tekst: Youp van 't Hek
foto: Bob Bronshoff
