Halsbandparkieten
Halsbandparkieten - Psittacula krameri
Halsbandparkieten komen van oorsprong voor in India, Pakistan en delen van Afrika. De naam “halsband” heeft betrekking op het mannetje die een dunne zwart en roze halsbandtekening om de nek heeft. Bij het vrouwtje en bij jonge vogels is deze halsband nauwelijks te zien.
De Halsbandparkiet wordt al heel lang als kooivogel gehouden en wordt in Europa veel gekweekt. De Halsbandparkieten die nu in Nederland rondvliegen zijn afkomstig van ontsnapte of losgelaten vogels. Ze worden ca. 40 cm groot.
In de Haagse regio werden de eerste Halsbandparkieten eind jaren zestig van de vorige eeuw gesignaleerd. De populatie groeide aanvankelijk langzaam. Vanaf eind jaren tachtig zit de groei er flink in. Behalve rond Den Haag bevinden zich populaties in Amsterdam, Rotterdam, Haarlem en Leiden.
Halsbandparkieten eten voornamelijk vruchten, zaden, noten, granen, knoppen en loten van bomen. In de winter komen ze af op vetbollen en pindasnoeren. Halsbandparkieten kunnen goed tegen de kou; oorspronkelijk komen ze uit gebieden, waar de winter en nachten erg koud kunnen zijn. Tuinvogels
De tuin wordt druk bezocht door vogels, vooral in de winter. Pimpelmezen, koolmezen, heggemussen en merels zijn er het hele jaar door. In de winter worden de voedertafel en voedersilo ook druk bezocht door zwarte mezen, roodborstjes, vinken, kepen, Vlaamse gaaien, lijsters en een enkele winterkoning en zwartkop mees.
|
